၈၈၈၈ ရွစ္ေလးလုံး ေငြရတုအထိမ္းအမွတ္ ၀တၳဳတုိ (မုိးခါးေရ)

၈၈၈၈ ရွစ္ေလးလုံး ေငြရတုအထိမ္းအမွတ္ ၀တၳဳတုိ 

မုိးခါးေရ

  ဤ၀တၳဳကုိ ၁၉၈၈ခုႏွစ္ ေအာက္တုိဘာလတြင္ ေရးသားခဲ့ပါသည္။

ပုံႏွိပ္စာမူျဖစ္ရန္ အႀကိမ္ႀကိမ္ႀကိဳးစားခဲ့ေသာ္လည္း

ထုိစဥ္က အေျခအေနမ်ား(စာေပစီစစ္ေရး)ေႀကာင့္ 

ပရိႆတ္သုိ႔ တင္ျပခြင့္မရခဲ့ပါ။

စာမူကုိျပန္လည္ရွာေဖြေတြ႕ရွိပါသျဖင့္ 

ရွစ္ေလးလုံး ၈၈၈၈ ေငြရတုအထိမ္းအမွတ္အျဖစ္

၁၀-၈-၂၀၁၃ေန႔ထုတ္ ဓာတ္ေပါင္းစုဂ်ာနယ္ အမွတ္(၁၂)တြင္

အမွတ္တရတင္ဆက္လုိက္ပါသည္။

ေဆာင္းလုလင္..၏ မုိးခါးေရ ၀တၳဳတုိအား ေအာက္တြင္ အစအဆုံးဖတ္ရွဳႏုိင္ပါသည္။

ေဆာင္းလုလင္

မိုးခါးေရ

အျဖစ္အပ်က္မွာ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ကမၻာေျမေပၚမွ အျဖစ္အပ်က္မဟုတ္ပါ။ အျခားၿဂိဳဟ္တစ္ခုမွ ျဖစ္ရပ္သာျဖစ္ပါသည္။

+++++++++………

သူသည္ ထိုၿဂိဳလ္ေပၚမွလူသားတစ္ဦးျဖစ္သည္။

သူသည္ သိပၸံပညာရွင္တစ္ေယာက္လည္း ျဖစ္ပါသည္။ သူတို႔ ၿဂိဳဟ္ေပၚတြင္ သူသည္ အေတာ္ဆုံးသိပၸံပညာရွင္တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေလသည္။

သူသည္ မိုးေလ၀သအေျခအေနမ်ားကိုလည္း ခန္႔မွန္းတတ္ေလသည္။ ထိုသို႔ မိုးေလ၀သကိုခန္႔မွန္းတတ္ခဲ့၍လည္း ထိုၿဂိဳဟ္ႀကီးတစ္ခုလုံးကို အုပ္ခ်ဳပ္ရသည့္ ဘုရင္ဘ၀သို႔ ေရာက္ခဲ့ရျခင္းျဖစ္ပါသည္။

တစ္ခါတြင္ သူ၏ႀကိဳတင္တြက္ခ်က္မႈအရ ၿဂိဳဟ္ေပၚ၌ မိုးခါးေရ႐ြာ သြန္းမည့္အျဖစ္ကို သူ ႀကိဳ၍ခန္႔မွန္းႏိုင္ခဲ့သည္။ ထိတ္လန္႔ဖြယ္ေကာင္းသည္ မွာ ႐ြာသြန္းမည့္မိုးခါးေရသည္ ခါးသက္ေသာအရသာ ရွိ႐ုံသာမက ထိုမိုးခါးေရကို ေသာက္သုံးမိပါက ႐ူးသြပ္သြားေစႏိုင္ျခင္း ျဖစ္ေလသည္။

သူသည္ သူ၏ႀကိဳတင္မွန္းဆတြက္ခ်က္မႈကို ထိုစဥ္က အုပ္ခ်ဳပ္ေန ေသာ သူတို႔ၿဂိဳဟ္၏အစိုးရအဖြဲ႕အား တင္ျပလိုက္ေလသည္။ ေနာက္တစ္ရက္ ျခားတြင္ ႐ြာသြန္းမည့္မိုးေရထဲသို႔ မည္သူမၽွမထြက္ၾကရန္၊ မိုးေရကို မေသာက္ သုံးၾကရန္ ႏႈိးေဆာ္ေပးဖို႔ကိုလည္း သူက အစိုးရအဖြဲ႕ကို တိုက္တြန္းခဲ့ပါ၏။

အစိုးရကလည္း ၿဂိဳဟ္ေပၚတြင္ထုတ္ေဝသည့္ သတင္းစာ၊ စာေစာင္ မ်ား၊ တီဗီမ်ားမွ ႀကိဳတင္ေၾကညာေပးထားခဲ့ပါသည္။

သို႔ေသာ္ လူထုသည္ သိပ္အေရးမစိုက္ခဲ့ေခ်။ မိုးၿပိဳမွာကို ေတြး ေၾကာက္မေနသည့္ ၿဂိဳဟ္သားတို႔၏ ထုံးစံအတိုင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ႀကိဳတင္ ခန္႔မွန္းမႈဆိုေတာ့လည္း ျဖစ္ခ်င္မွျဖစ္လာမွာဟု ေတြးၾကသည္။ သည္လို အျဖစ္မ်ိဳးလည္း တစ္ခါမွမႀကဳံဖူး၍ သိပ္ဂ႐ုမထားခဲ့ၾကေခ်။ အခ်ိဳ႕ကဆိုလၽွင္ ယုံေတာင္မယုံ၊ ျပက္ရယ္ျပဳသူမ်ားပင္ရွိခဲ့ၾက၏။

+++++++++…

ေဆာင္းလုလင္- ေခတ္သစ္စုန္းမ (သိပၸံ၀တၳဳတုိ)

ေဆာင္းလုလင္

ေခတ္သစ္စုန္းမ

သိပၸံ၀တၳဳတုိ

အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာတရား႐ုံးအထိ တက္လာေသာ ထူးျခားဆန္းၾကယ္လွသည့္ အမႈတြဲအတြက္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ တရားသူႀကီးအဖြဲ႕ဥကၠဌ မစၥတာေဝါေလ့စ္တစ္ေယာက္ အႀကီးအက်ယ္ ဦးေႏွာက္ ေခ်ာက္ေနရေလသည္။ မစၥတာေဝါေလ့စ္ တစ္ဦးတည္းသာမဟုတ္၊ တရားသူႀကီးအဖြဲ႕ဝင္အားလုံးႏွင့္ တရား႐ုံးဝန္ထမ္းမ်ားအားလုံးပင္ မႀကဳံစဖူးထူးကဲလွေသာ ဆန္းၾကယ္သည့္ အမႈတြဲအတြက္ ရင္ခုန္ ထိတ္လန္႔လ်က္ရွိေပသည္။ 
အမႈတြဲကို ကမၻာ့ကုလသမဂၢအဖြဲ႕အစည္းႀကီးႏွင့္တကြ ကမၻာ့အဆင့္ ရွိအဖြဲ႕အစည္းမ်ား၊ သမၼတ၊ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ကဲ့သို႔ေသာ ႏိုင္ငံအသီးသီးမွ ေခါင္းေဆာင္မ်ားအားလုံးကလည္း စိတ္ဝင္စားလ်က္ရွိေပသည္။ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ တရားသူႀကီးအဖြဲ႕အေနျဖင့္ ယင္းအမႈတြဲကို မည္သို႔အမိန္႔ခ်မွတ္မည္ကိုလည္း ကမၻာ့ လူထုတစ္ရပ္လုံးက မ်က္လုံးေဒါက္ေထာက္ ၾကည့္ေနၾက၏။ 
အမႈတြဲမွာ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာတရား႐ုံးသို႔ေရာက္လာရာတြင္ လာ႐ိုးလာစဥ္အတိုင္းမဟုတ္ဘဲ ကမၻာ့ကုလသမဂၢအဖြဲ႕ႀကီး၏ အဆင့္ျမင့္ ပညာသည္မ်ားအဖြဲ႕မွ တရားခံကို အမ်ိဳးမ်ိဳးစမ္းသပ္စစ္ေဆး ၿပီးမွ တရား႐ုံးသို႔ လႊဲအပ္လိုက္ျခင္း ျဖစ္ေလသည္။ သို႔ျဖစ္၍ မစၥတာေဝါေလ့စ္အေနျဖင့္ တရားခံအား အျပစ္ေပးရာတြင္ လက္လြတ္စပယ္ျပဳလုပ္၍ရမည္မဟုတ္ေပ။ မိမိ၏အဖြဲ႕ဝင္မ်ားႏွင့္ အျပန္အလွန္ၫွိႏႈိင္း ေဆြးေႏြးကာ တရားမၽွတ၍ ကမၻာ့လူထုတစ္ခုလုံး လက္ခံႏိုင္ေသာ ျပစ္ဒဏ္မ်ိဳးကိုခ်မွတ္မွသာ သင့္ေလ်ာ္ ေပလိမ့္မည္။ 
ဥကၠဌမစၥတာေဝါေလ့စ္ေခါင္းေဆာင္ေသာ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာတရားသူႀကီးအဖြဲ႕သည္ အကိုးအ ကားအျဖစ္ စီရင္ထုံးမ်ား၊ က်မ္းကိုးမ်ားကို မရရေအာင္ ရွာေဖြခဲ့ရသည္။ ယခုႀကဳံေတြ႕ေနရေသာ အမႈတြဲမ်ိဳးမွာ ႏွစ္ေပါင္းငါးရာအတြင္း၌ ေပၚေပါက္ဖူးျခင္း မရွိပါ၍ က်မ္းကိုးျပဳစရာ အခ်က္အလက္မ်ားကို ရွာေဖြေတြ႕ရွိခဲ့ျခင္း မရွိပါေပ။ 
ယင္းသို႔ျဖင့္ အမႈတြဲမွာ မျပတ္ဘဲ သုံးႏွစ္ခန္႔ၾကာသြားရေလသည္။ 
ႏိုင္ငံေပါင္းစုံ၏ တရားစီရင္မႈသမိုင္းေၾကာင္းကို ႏွစ္ေပါင္းတစ္ေထာင္အထိ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္ ေလ့လာသည့္အခါမွပင္ ၁၈ ရာစုမွ ၂၀ ရာစုအတြင္း ေပၚေပါက္ခဲ့ေသာ အမႈတြဲအခ်ိဳ႕တြင္ အလားတူ အမႈမ်ိဳးကို ေတြ႕ရွိရေလေတာ့သည္။ 
ထိုေခတ္ေဟာင္းကာလမ်ားတုံးက ယခုကဲ့သို႔ေသာတရားခံမ်ိဳးအား အမ်ားလူထုေရွ႕ေမွာက္တြင္ မီး႐ႈိ႕သတ္ျဖတ္ျခင္း၊ ခႏၶာကိုယ္တစ္ခုလုံးကို ေျမတြင္ျမႇဳပ္ကာ ဦးေခါင္းတစ္ခုသာေဖာ္ထားလ်က္ လူ အမ်ားက ေသသည္အထိ ဦးေခါင္းအား ခဲမ်ားျဖင့္ ဝိုင္းဝန္းပစ္ခတ္သတ္ျဖတ္ျခင္း စသည္ျဖင့္ အျပစ္ေပးခဲ့ ေၾကာင္းကို ေတြ႕ရေလသည္။ 
ထိုအျပစ္ေပးနည္းမ်ားမွာ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ားမွ အျပစ္ေပးနည္းမ်ားျဖစ္ၿပီး အေရွ႕တိုင္းႏိုင္ငံတစ္ခု ျဖစ္ေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံ၌မူ ညင္သာေပ်ာ့ေပ်ာင္းေသာနည္းျဖင့္သာ အျပစ္ေပးခဲ့ေၾကာင္း ေတြ႕ရေလသည္။ 
ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ယခုကဲ့သို႔ျပစ္မႈမ်ိဳးကို က်ဴးလြန္သည္ဟု ယူဆရသူမ်ားအား လူေနရပ္႐ြာ၏ ျပင္ပသို႔ႏွင္ထုတ္ျခင္းျဖင့္ ျပစ္ဒဏ္ခတ္ခဲ့ၾကေလသည္။ (ေက်းလက္ေတာ႐ြာမ်ား၌ ႐ြာထဲတြင္ မေနထိုင္ ေစဘဲ ႐ြာျပင္ႏွင္ထုတ္ကာ အျပစ္ေပးျခင္းမ်ိဳး၊ တရားခံအား မေခၚမေျပာ မဆက္ဆံဘဲ ပ-ထားျခင္းမ်ိဳး ျဖစ္ေပသည္။) 

ေဆာင္းလုလင္- မုိးခါးေရ (၀တၳဳတုိ)

ေဆာင္းလုလင္

မိုးခါးေရ

အျဖစ္အပ်က္မွာ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ကမၻာေျမေပၚမွ အျဖစ္အပ်က္မဟုတ္ပါ။ အျခားၿဂိဳဟ္တစ္ခုမွ ျဖစ္ရပ္သာျဖစ္ပါသည္။



သူသည္ ထိုၿဂိဳလ္ေပၚမွလူသားတစ္ဦးျဖစ္သည္။

သူသည္ သိပၸံပညာရွင္တစ္ေယာက္လည္း ျဖစ္ပါသည္။ သူတို႔ ၿဂိဳဟ္ေပၚတြင္ သူသည္ အေတာ္ဆုံးသိပၸံပညာရွင္တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေလသည္။

သူသည္ မိုးေလ၀သအေျခအေနမ်ားကိုလည္း ခန္႔မွန္းတတ္ေလသည္။ ထိုသို႔ မိုးေလ၀သကိုခန္႔မွန္းတတ္ခဲ့၍လည္း ထိုၿဂိဳဟ္ႀကီးတစ္ခုလုံးကို အုပ္ခ်ဳပ္ရသည့္ ဘုရင္ဘ၀သို႔ ေရာက္ခဲ့ရျခင္းျဖစ္ပါသည္။

တစ္ခါတြင္ သူ၏ႀကိဳတင္တြက္ခ်က္မႈအရ ၿဂိဳဟ္ေပၚ၌ မိုးခါးေရ႐ြာ သြန္းမည့္အျဖစ္ကို သူ ႀကိဳ၍ခန္႔မွန္းႏိုင္ခဲ့သည္။ ထိတ္လန္႔ဖြယ္ေကာင္းသည္ မွာ ႐ြာသြန္းမည့္မိုးခါးေရသည္ ခါးသက္ေသာအရသာ ရွိ႐ုံသာမက ထိုမိုးခါးေရကို ေသာက္သုံးမိပါက ႐ူးသြပ္သြားေစႏိုင္ျခင္း ျဖစ္ေလသည္။

သူသည္ သူ၏ႀကိဳတင္မွန္းဆတြက္ခ်က္မႈကို ထိုစဥ္က အုပ္ခ်ဳပ္ေန ေသာ သူတို႔ၿဂိဳဟ္၏အစိုးရအဖြဲ႕အား တင္ျပလိုက္ေလသည္။ ေနာက္တစ္ရက္ ျခားတြင္ ႐ြာသြန္းမည့္မိုးေရထဲသို႔ မည္သူမၽွမထြက္ၾကရန္၊ မိုးေရကို မေသာက္ သုံးၾကရန္ ႏႈိးေဆာ္ေပးဖို႔ကိုလည္း သူက အစိုးရအဖြဲ႕ကို တိုက္တြန္းခဲ့ပါ၏။

အစိုးရကလည္း ၿဂိဳဟ္ေပၚတြင္ထုတ္ေဝသည့္ သတင္းစာ၊ စာေစာင္ မ်ား၊ တီဗီမ်ားမွ ႀကိဳတင္ေၾကညာေပးထားခဲ့ပါသည္။

သို႔ေသာ္ လူထုသည္ သိပ္အေရးမစိုက္ခဲ့ေခ်။ မိုးၿပိဳမွာကို ေတြး ေၾကာက္မေနသည့္ ၿဂိဳဟ္သားတို႔၏ ထုံးစံအတိုင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ႀကိဳတင္ ခန္႔မွန္းမႈဆိုေတာ့လည္း ျဖစ္ခ်င္မွျဖစ္လာမွာဟု ေတြးၾကသည္။ သည္လို အျဖစ္မ်ိဳးလည္း တစ္ခါမွမႀကဳံဖူး၍ သိပ္ဂ႐ုမထားခဲ့ၾကေခ်။ အခ်ိဳ႕ကဆိုလၽွင္ ယုံေတာင္မယုံ၊ ျပက္ရယ္ျပဳသူမ်ားပင္ရွိခဲ့ၾက၏။



မည္သို႔ဆိုေစ သူ ခန္႔မွန္းသည့္အတိုင္း ထိုေန႔ထိုရက္တြင္ မိုးခါးေရ မိုးႀကီး ႐ြာသြန္းခဲ့ေလသည္။ သူက သူ႕တပည့္မ်ားကိုေတာ့ တင္းက်ပ္စြာ တားျမစ္၍ အိမ္ထဲတြင္ ေသာ့ခတ္ပိတ္ေလွာင္ထားေသာေၾကာင့္ သူႏွင့္ သူ၏ တပည့္တပန္းမ်ားကေတာ့ မိုးခါးေရထဲသို႔ မထြက္ျဖစ္ၾကေခ်။

ေဆာင္းလုလင္- စက္ရုပ္ဖုတ္ေကာင္ (သိပၸံ၀တၳဳတုိ)

ေဆာင္းလုလင္

စက္႐ုပ္ဖုတ္ေကာင္

 

           စိန္သူေဌးဦးဘိုဘိုစိန္သည္ ယေန႔မနက္တြင္ ကေလးတစ္ေယာက္ ကို ေကာက္ရလာခဲ့သည္။ယေန႔မနက္ သူ၏ စိန္အေရာင္းခန္းမသို႔ အလုပ္ဆင္း ရန္ အိမ္မွထြက္အလာတြင္ လမ္းထိပ္အေရာက္၌ ပလက္ေဖာင္းေပၚတြင္ ငိုယိုေနေသာ အသက္ ၂ ႏွစ္အ႐ြယ္ ကေလးေလးတစ္ေယာက္ကို ေတြ႕ရေလ သည္။ ကေလးေလးမွာ ျဖဴျဖဴစင္စင္ႏွင့္ ခ်စ္စဖြယ္ကေလးျဖစ္ၿပီး လူ အမ်ားက ကေလးကို ဝိုင္းၾကည့္ေနၾက၏။ ကေလးခ်စ္တတ္ၿပီး သားသမီး မရွိေသာေၾကာင့္ ကေလး႐ူး ႐ူးေနသူ ဦးဘိုဘိုစိန္သည္ ကားကိုရပ္ကာ စုံစမ္းၾကည့္ခဲ့သည္။

            မနက္ခင္းေစာေစာကတည္းက ထိုကေလးေလးမွာ လမ္းေဘး၌ ငိုယိုေနသည္ကို ေတြ႕ရေၾကာင္း၊ မိဘမ်ားက စြန္႔ပစ္ခဲ့ဟန္တူေၾကာင္း၊ လူသြား လူလာ ရွင္းလင္းသည့္ေနရာျဖစ္၍ ကေလးမ်က္စိလည္ၿပီး မိဘႏွင့္ ကြဲသြား ျခင္းမ်ိဳး မျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း ေဘးလူမ်ားက ေျပာျပေလသည္။

            ကေလးေလးမွာ ေယာက္်ားေလးျဖစ္ၿပီး ပါးေဖာင္းေဖာင္း၊ မ်က္လုံး ျပဴးျပဴး၊ ႏွာတံေပၚေပၚႏွင့္ ဆံပင္လိမ္ေကာက္ေကာက္ေလးမ်ားက ေခါင္းေပၚ ဝဲေနေသာ ေၾကာင့္ ကစားစရာအ႐ုပ္ကေလးႏွင့္ တူလွေလသည္။

            ]]ဒီေလာက္သန္႔ျပန္႔ၿပီး ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ ကေလးတစ္ေယာက္ကို ဘယ္လိုမိဘမ်ိဳးကမ်ား စြန္႔ပစ္သြားပါလိမ့္}}

            စိန္သူေဌးဦးဘိုဘိုစိန္က ေတြးကာ ကားေပၚမွဆင္းၿပီး ကေလးကို ေပြ႕ခ်ီ လိုက္သည္။

            ]]သားသား၊ သားသားမိဘေတြ ဘယ္သူလဲ}}

            စိန္သူေဌး ဦးဘိုဘိုစိန္က ေမးၾကည့္သည္။

            ]]မသိဘူး}}

            ]]သူ စကားေကာင္းေကာင္း ေျပာတတ္ေနၿပီပဲ။ သားသား ဘယ္က လာသလဲ}}

            ]]သားသား မသိဘူး}}

            သူ႕ကို သားသား-သားသားဟု ဦးဘိုဘိုစိန္က ေခၚသည့္အတြက္ ေနာက္ဆုံး ျပန္ေျဖသည့္အေျဖတြင္ သားသားဟု ထည့္ေျပာလာသည္။

ေဆာင္းလုလင္- မႏုႆတိရစာၦန္ (သိပၸံ၀တၳဳတုိ)

ေဆာင္းလုလင္

မႏုႆတိရစၧာန္

]]ထူးဆန္းေသာတိရစၧာန္တစ္ေကာင္ ဖမ္းဆီးရမိျခင္း}}

]]တိရစၧာန္႐ုံ၌ တိရစၧာန္အမ်ိဳးအစားသစ္ တစ္ေကာင္အား ျပသ ထားျခင္း}}

]]ၿဂိဳဟ္တစ္လုံးေပၚမွ ဖမ္းဆီးရမိခဲ့ေသာ ထူးျခားသည့္ တိရစၧာန္ တစ္ေကာင္}}

]]ထူးဆန္းေသာတိရစၧာန္တစ္ေကာင္အား တိရစၧာန္႐ုံ၌ ၾကည့္႐ႈႏိုင္ ၿပီ}}

အထက္ပါသတင္းမ်ားသည္ ဘုမၼိၿဂိဳဟ္ထုတ္သတင္းစာမ်ား၌ သတင္းထူး အျဖစ္ တစ္ၿပိဳင္တည္း ပါလာေလသည္။ ဘုမၼိၿဂိဳဟ္သည္ ကိစၥထူးေထြ မ်ားျပား လွေသာ ၿဂိဳဟ္တစ္လုံးမဟုတ္သည့္ အားေလ်ာ္စြာ အထက္ပါ သတင္းေလးသည္ပင္ ၿဂိဳဟ္တစ္ခုလုံးအား အုံးအုံးကၽြက္ကၽြက္ ျဖစ္သြားေစပါ၏။ ဘုမၼိၿဂိဳဟ္သည္ ထူးျခား ဆန္းသစ္ေသာ အျဖစ္မ်ား ျဖစ္ေလ့ျဖစ္ထ မရွိသည့္ ၿဂိဳဟ္ေသးေသးေလးတစ္လုံး ျဖစ္႐ုံမက အသက္ရွင္ေနထိုင္ၾကေသာ ၿဂိဳဟ္သားမ်ားလည္း နည္းပါးလွသည့္ ၿဂိဳဟ္ငယ္ေလးတစ္လုံး ျဖစ္ေလသည္။ ၿဂိဳဟ္သားမ်ားအတြက္ အထက္ပါကဲ့သို႔ေသာ အေၾကာင္းအရာေလးမွာပင္ ထူးျခားဆန္းၾကယ္လွ၍ စိတ္ဝင္စားဖြယ္ျဖစ္ေနၾက ေလ၏။

သတင္းစာမ်ား၌ ၿဂိဳဟ္တစ္လုံးမွ ဖမ္းဆီးရမိခဲ့သည္ ဆိုေသာ တိရစၧာန္ႀကီး၏ပုံကိုလည္း မ်က္ႏွာဖုံး၌ပင္ ေဖာ္ျပထားေလသည္။ ဓာတ္ပုံထဲမွ ထိုတိရစၧာန္ႀကီးမွာ ၿဂိဳဟ္သားမ်ားအျမင္တြင္ အလြန္ပင္ဆန္းၾကယ္ေနပါသည္။ ၿဂိဳဟ္သားမ်ားအဖို႔ ဤသို႔ေသာအသြင္သၭဏာန္ရွိသည့္ သက္ရွိသတၱဝါမ်ိဳးကို မျမင္ဖူး႐ုံမက စိတ္ကူးပင္ ယဥ္မၾကည့္ခဲ့ဖူးပါေပ။ သတၱဝါႀကီးမွာ ဆန္းၾကယ္ လွေလသည္။ သတၱဝါႀကီးတြင္ ေျခႏွစ္ဖက္ရွိ၍ ထိုေျခႏွစ္ဖက္ႏွင့္ ေျမေပၚတြင္ မတ္တပ္ရပ္ေနႏိုင္သည္ကို ေတြ႕ရေပ၏။ ထို႔အျပင္ လက္ႏွစ္ဖက္လည္း ပါလိုက္ေသးသည္။ သတၱဝါႀကီး၏သြင္ျပင္သည္ ဘုမၼိၿဂိဳဟ္သားမ်ားအဖို႔ ဆန္း ၾကယ္႐ုံမက ရယ္စရာလည္း ေကာင္းလွေလသည္။

သတၱဝါႀကီးမွာ ကိုယ္လုံးႏွင့္တြဲရက္ ေျခလက္မ်ားပါသည့္အျပင္ ဦးေခါင္းမွာ ကိုယ္လုံး၏အထက္ပိုင္းတြင္ သီးျခားေပါက္ေနေပ၏။ ထိုအျဖစ္ သည္ပင္ ဘုမၼိၿဂိဳဟ္သားမ်ားအဖို႔ ရယ္စရာေကာင္းေနျခင္းျဖစ္ပါသည္။

သတၱဝါႀကီးသည္ ဘုမၼိၿဂိဳဟ္သားမ်ားႏွင့္ သြင္ျပင္ကြဲျပားပုံမွာလည္း စာဖြဲ႕ေလာက္ပါသည္။

ဘုမၼိၿဂိဳဟ္သားမ်ား၏ပုံသၭဏာန္မွာ ႐ႈပ္ေထြးမႈမရွိ။ အလြန္ရွင္းလင္း လွေပ၏။ ဘုမၼိၿဂိဳဟ္သားတို႔၏ ကိုယ္လုံးကိုယ္ထည္မွာ လုံးဝန္းဝိုင္းစက္ေသာ အျဖဴေရာင္ အလုံးတစ္လုံးျဖစ္သည္။ ထိုအလုံးေပၚ၌ပင္ သူတို႔၏မ်က္စိႏွစ္လုံး၊ အေပါက္ရာသာပါေသာ ႏွာေခါင္းေပါက္ႏွစ္ေပါက္ႏွင့္ ပါးစပ္တစ္ေပါက္တို႔ ရွိၾကေလသည္။ လုံးဝန္းေသာ အျဖဴေရာင္အလုံးႀကီးမွာ သူတို႔၏မ်က္ႏွာ ျဖစ္သလို သူတို႔၏ကိုယ္လုံးကိုယ္ထည္လည္း ျဖစ္ပါေပသည္။ သူတို႔၏ လက္ ႏွစ္ဖက္ႏွင့္ေျခႏွစ္ဖက္မွာ ထိုအလုံးႀကီးထဲမွ အတက္မ်ားသဖြယ္ ျဖာထြက္ ေနေပ၏။ အေမြးအမၽွင္ ေပါက္ေရာက္မႈမရွိပါ။

ေဆာင္းလုလင္- မိတၱဴကမၻာ (သိပၸံ၀တၳဳတုိ)

ေဆာင္းလုလင္

မိတၱဴကမၻာ

 

ကမၻာေပၚမွ အာကာသသိပၸံပညာရွင္မ်ားသည္ စၾကာ၀ဠာအတြင္း၌ ၿဂိဳဟ္အသစ္တစ္လုံးကို ရွာေဖြေတြ႕ရွိခဲ့ေလသည္။ ၎ၿဂိဳဟ္သည္ ကမၻာမွ ကီလိုမီတာသန္းေပါင္း ၇၄ ဒသမ ၆၅ သိန္းအကြာ၌ တည္ရွိေနေသာ ၿဂိဳဟ္ငယ္ေလးတစ္ခု ျဖစ္ေလသည္။ ထူးျခားသည္မွာ ထိုၿဂိဳဟ္ငယ္ႏွင့္ ကမၻာတို႔ ၾကားတြင္ အျခားမည္သည့္ ၾကယ္တာရာၿဂိဳဟ္နကၡတ္မွ ၾကားခံရွိမေနဘဲ ကမၻာႏွင့္အသစ္ေတြ႕ရွိေသာ ၿဂိဳဟ္ငယ္ေလးမွာ တန္းလ်က္ရွိေနျခင္းပင္။

သိပၸံပညာရွင္မ်ားသည္ ၾကားခံအဟန္႔အတားမရွိဘဲ ယခင္က ထို ၿဂိဳဟ္ငယ္ကိုမေတြ႕ရွိခဲ့ၾကသျဖင့္ အံ့အားသင့္ခဲ့ရေလသည္။ ၿဂိဳဟ္ငယ္သည္ ယခုမွေပၚေပါက္လာေသာ ၿဂိဳဟ္ငယ္ေလးတစ္လုံးေလာ၊ သို႔မဟုတ္ ဥကၠာပ်ံ အပိုင္းအစတစ္ခုေလာ သိရွိႏိုင္ရန္ ေလ့လာစူးစမ္းမႈမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကေလ သည္။

ထိုအခါ ပို၍ထူးဆန္းအံ့ဩဖြယ္ေကာင္းေသာ အခ်က္အလက္မ်ားကို ေတြ႕ရွိရျပန္ေလသည္။ ၿဂိဳဟ္ငယ္ေပၚမွ ေတာေတာင္ေရေျမ အေနအထား မ်ားမွာ ကမၻာၿဂိဳဟ္ႏွင့္ ပုံစံတူထပ္တူထပ္မၽွ ရွိေနျခင္းပင္။ အားေကာင္းေသာ နကၡတ္တာရာၾကည့္မွန္ေျပာင္းမ်ားျဖင့္ ၾကည့္႐ႈရာမွ ဖမ္းယူရရွိေသာ ပုံရိပ္မ်ား တြင္ ၿဂိဳဟ္ငယ္ေပၚရွိ ေရေျမေဒသ၊ ေတာေတာင္အေနအထား၊ ပင္လယ္ သမုဒၵရာ၊ ျမစ္ေခ်ာင္းအင္းအိုင္မ်ား တည္ေနပုံမွာ ကမၻာႏွင့္တစ္ထပ္တည္း ျဖစ္ေနေလသည္။

ေဆာင္းလုလင္- ပုလင္းထဲကဥစၥာေစာင့္ (၀တၳဳတုိ)

ေဆာင္းလုလင္

ပုလင္းထဲက ဥစၥာေစာင့္

ထူးဆန္းေသာထိုပုလင္းေလးကို ကၽြန္ေတာ္၏တပည့္တစ္ေယာက္ က ျမစ္ထဲမွဆယ္ယူလာျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ပုလင္းမွာ ေဟာလစ္ပုလင္းကဲ့သို႔ ပုလင္းအက်ယ္ႏွင့္ပုလင္းအဝ အတူတူျဖစ္ေသာ ဆလင္ဒါပုံပုလင္းတစ္လုံးျဖစ္ပါသည္။ ပုလင္းတြင္ ေရၫွိ မ်ားတက္ေနသည္မွာ ကာလအေတာ္ၾကာေနပုံရသည္။ ပုလင္းပတ္ပတ္လည္၌ ေရၫွိစိမ္းမ်ားက ထူပိန္းေနကာ ဓားျဖင့္ျခစ္ခ်မွပင္ ကြာက်ေလ၏။

ထိုသို႔ ဓားျဖင့္ျခစ္ခ်လိုက္ေသာေၾကာင့္ပင္ ပုလင္းအတြင္းမွ စကၠဴ တစ္ထပ္ကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ျမင္လိုက္ရျခင္းျဖစ္ပါသည္။ အစပိုင္းက ျပင္ပမွာ ကပ္ၿငိေနေသာေရၫွိမ်ားေၾကာင့္ အတြင္းတြင္ ဘာပါသည္ကို မျမင္ခဲ့ရေပ။

]မင္း ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး ဒီပုလင္းကိုရလာတာလဲ တင္လႈိင္}

ကၽြန္ေတာ္က ပုလင္းယူလာေသာ ကၽြန္ေတာ့္တပည့္ကိုေမးလိုက္ သည္။

]ေနာက္ေဖးက ဒိုက္ေတြကိုရွင္းရင္းက ဒိုက္ေတြေအာက္က ထြက္ လာတာဆရာ၊ ကၽြန္ေတာ္လည္း ပုလင္းကထူးျခားပါတယ္ဆိုၿပီး ဆရာ့ဆီ ယူလာတာ}

ကၽြန္ေတာ့္ၿခံမွာ ဧရာ၀တီျမစ္ကမ္းေဘး၌ရွိပါသည္။ ျမစ္ႏွင့္ၿခံမွာ မည္မၽွထိ နီးကပ္ေနသနည္းဆိုေသာ္ ဝါဆိုဝါေခါင္ ေရတက္ေသာကာလ မ်ားတြင္ ၿခံ၏အတြင္းဖက္တစ္ဝက္ေလာက္အထိ ေရျမဳပ္သြားတတ္ေလ၏။ အလြန္ေရတက္ေသာႏွစ္မ်ားဆိုလၽွင္ ႏြားၿခံမ်ားပင္ ေရျမဳပ္ပါသည္။

ေဆာင္းလုလင္- ေခါစာ (၀တၳဳတုိ)

ေဆာင္းလုလင္

ေခါစာ

ကိုျမင့္ေဇာ္က ကၽြန္ေတာ့္ကို စကားလည္းေအးေအးေဆးေဆးေျပာ ခ်င္သည္၊ ျပဳလည္းျပဳစုခ်င္သည္ဆိုကာ¼¼¼ သူ႕အိမ္ကိုလာဖို႔ဖိတ္ၾကားထားေသာ ေၾကာင့္ ကိုျမင့္ေဇာ္အိမ္ကိုေရာက္လာခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

သူ႕အိမ္ကိုေရာက္ေတာ့ ကိုျမင့္ေဇာ္က မရွိ။ အိမ္ကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ကိုဖိတ္ထားတယ္ဆိုတာ မွာသြားသည္။

သူ႕အိမ္ကလူေတြက ကၽြန္ေတာ့္ကို ေဖာ္ေဖာ္ေ႐ြေ႐ြႀကိဳဆိုပါသည္။

]]လာ- ဆရာ- လာ၊ ဆရာလာလိမ့္မယ္လို႔ ေမာင္ျမင့္ေဇာ္က  ကၽြန္မတို႔ကို မွာသြားပါတယ္၊ သူလည္း ကိစၥေလးေပၚလာလို႔ ထြက္သြားတာပါ ဆရာ၊ မၾကာပါဘူး၊ ျပန္လာပါလိမ့္မယ္}}

ကိုျမင့္ေဇာ္ေယာကၡမႀကီးက ကၽြန္ေတာ့္ကိုႀကိဳဆိုရင္း ဧည့္ခန္းတြင္ ေနရာထိုင္ခင္းေပးသည္။

ဧည့္ခန္းဆိုေသာ္လည္း ဘုရားခန္းႏွင့္ဧည့္ခန္းတြဲထားေသာ အိမ္ ၏ေရွ႕ဆုံးဖက္အခန္းေလးသာျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ဝင္သြားေတာ့ သူတို႔ မိသားစုတီဗြီၾကည့္ေနၾကသည္။

တီဗြီက ဘုရားစင္ေအာက္မွာ။ သူတို႔က ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာထိုင္၍ ဘုရားခန္းဖက္လွည့္ကာ တီဗြီၾကည့္ေနသည္။ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေျခရင္းဖက္မွာ ခ်ထားေသာ တစ္လုံးတည္းေသာခုံေပၚမွာထိုင္ေစပါ၏။ ခုံကလည္း တီဗြီရွိ သည့္ဘုရားစင္ဖက္ကိုပင္ မ်က္ႏွာျပဳထား၏။

ေဆာင္းလုလင္- ဖုတ္လွိဳက္ ဖုတ္လွိဳက္ ဆည္းဆာ (၀တၳဳတုိ)

ေဆာင္းလုလင္

ဖုတ္လႈိက္ ဖုတ္လႈိက္ ဆည္းဆာ

..............

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕လည္ရွိ ၿမိဳ႕နယ္ရဲစခန္းတစ္ခုသို႔ တယ္လီဖုန္းသတင္း တစ္ခုဝင္လာသည္။

တာဝန္က်ဝန္ထမ္းက ဖုန္းကိုလက္ခံနားေထာင္သည့္အခါ လူသတ္ မႈသတင္းေပးပို႔ခ်က္တစ္ခုကို လက္ခံရရွိေလသည္။

]ကၽြန္မ ေကဇာခိုင္သြယ္ပါ၊ သတင္းတစ္ခုေပးခ်င္လို႔}

]ေကဇာခိုင္သြယ္၊ ဟုတ္လား}

]ဟုတ္ပါတယ္၊ ......လမ္း၊ တိုက္နံပါတ္၈က ေကဇာခိုင္သြယ္ ပါ၊ လူႀကီးမင္းတို႔ရဲစခန္းအပိုင္ထဲကပါပဲ}

]႐ုပ္ရွင္မင္းသမီးေကဇာခိုင္သြယ္ေပါ့}

]ဟုတ္ပါတယ္ရွင္၊ မွန္ပါတယ္၊ လူသတ္မႈသတင္းတစ္ခု ကၽြန္မ ေပးခ်င္လို႔ပါ}

]ဘယ္မွာျဖစ္တာလဲ၊ ဘယ္တုန္းကျဖစ္တာလဲ}

]အခုပဲျဖစ္တာပါ၊ ကၽြန္မအိမ္မွာပါ၊ လူတစ္ေယာက္ကိုကၽြန္မကိုယ္ တိုင္သတ္လိုက္တာပါ၊ ကၽြန္မကိုဗလကၠာရျပဳဖို႔ ႀကိဳးစားတဲ့လူတစ္ေယာက္ကို ေပါ့၊ အေလာင္းလည္း အိမ္မွာရွိေနတယ္၊ လူႀကီးမင္းတို႔ကိုယ္တိုင္ ကၽြန္မ ကိုလာဖမ္းလွည့္ပါေတာ့}

+ + + + + + + + +

ေကဇာခိုင္သြယ္က မွန္ထဲတြင္ေပၚေနေသာ သူမမ်က္ႏွာကိုတစိမ့္ စိမ့္စိုက္ၾကည့္လၽွက္ရွိသည္။ မ်က္ႏွာအသားျပင္တစ္ခုလုံး တင္းရင္းစြာျဖင့္ အ ေရးအေၾကာင္းမဲ့စြာ ျဖဴစင္ဝင္းမြတ္စြာရွိေနသည္။ နဂိုကပင္ မွဲ႔တစ္ေပါက္မွမ ရွိခဲ့ပါ၍ ေကဇာခိုင္သြယ္၏မ်က္ႏွာျပင္၌ ရွင္းလင္းေနသည္။ ဒါေတာင္ ဒါဟာ မိတ္ကပ္လိမ္းမထားတဲ့မ်က္ႏွာေလ။ ဒီမ်က္ႏွာကို ဘယ္သူကမလွဘူးလို႔ေျပာ မွာလဲ။ ၾကည့္မေကာင္းပါဘူးလို႔ ေျပာရဲမွာလဲ။ ေျပာရက္မွာလဲ။

ေဆာင္းလုလင္ - မ (၀တၳဳတုိ)

ေဆာင္းလုလင္

မ

"သား  ...ျပန္ေတာ့ေလ၊ ႐ုံးကထြက္လာတာ ၾကာၿပီမဟုတ္လား၊ ရထားလည္းထြက္ေတာ့မွာပဲ၊ အေမတို႔ ေနလို႔ျဖစ္ပါၿပီ၊ ႐ုံးမွာေျပာစရာျဖစ္ေန မယ္၊ ျပန္ေတာ့သား"

အေမက ကၽြန္ေတာ့္ကို ေျပာလိုက္သည္။

အေမတို႔ျပန္မယ့္ရထားထြက္ခ်ိန္အထိ ကၽြန္ေတာ္ေစာင့္ခ်င္ပါသည္။ ရထားေပၚမွာ အေမပါသြားတာကိုၾကည့္ၿပီး လက္ျပႏႈတ္ဆက္ခ်င္ပါေသး သည္။

သို႔ေသာ္  ...အေျခအေနက အေမေျပာသလိုျဖစ္ေနသည္။ အေမ တို႔ကို ဘူတာလိုက္ပို႔ဖို႔ ႐ုံးမွထြက္လာခဲ့ရာ ၾကည့္ျမင္တိုင္မွ အေမတည္းခိုသည့္ ကၽြန္ေတာ့္အစ္မႀကီးအိမ္မွာသြားေခၚရသည္။ အေမႏွင့္တူမေလးကို ဘူတာ အထိလိုက္ပို႔ေပးတာႏွင့္ပင္ အခ်ိန္က တစ္နာရီေက်ာ္ၾကာသြားပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္ ႐ုံးကိုျပန္ဖို႔သင့္ၿပီ။ အခ်ိန္အၾကာႀကီးေပ်ာက္ေနလို႔ မသင့္ေတာ္ပါ။

"ဟုတ္ကဲ့အေမ၊ ဒါဆို သားသြားေတာ့မယ္ေနာ္၊ အေမတို႔လည္း ရထားေပၚတက္ေတာ့ေလ"

ကၽြန္ေတာ္က အက်ႌအိတ္ကပ္ထဲမွ ငါးရာတန္တစ္႐ြက္ကိုထုတ္ ယူလိုက္သည္။ ကၽြန္ေတာ့္တူမေလးကို ေပြ႕ခ်ီကာနမ္းလိုက္ရင္း ငါးရာတန္ ကို သူ႕အတြက္ မုန္းဖို႔အျဖစ္ေပးလိုက္သည္။ တူမေလးအတြက္ ကၽြန္ေတာ္ တတ္ႏိုင္သည္မွာ ဤမၽွသာျဖစ္ပါသည္။ 

"ဦးဦး ၿမိဳ႕ကိုလာခဲ့ဦးေနာ္၊ ညီမေလးကိုပါ ေခၚခဲ့"

တူမေလးက ေျပာသည္။

"ကဲ  ...ငါ့သားျပန္ေတာ့၊ အေမတို႔လည္း ရထားေပၚတက္ေတာ့မယ္"

ေဆာင္းလုလင္ - အပြင့္ေပၚအရြက္ဖုံးပါလုိ႔ (၀တၳဳတုိ)

ေဆာင္းလုလင္

အပြင့္ေပၚအရြက္ဖုံးပါလုိ႔

ယခုေဖာ္ျပသည့္ ၀တၳဳတုိေလးမွာ 

ထုိင္းႏုိင္ငံမွ ျမန္မာဘာသာျဖင့္ထုတ္ေ၀ေသာ

ကာလာရိမ္းဘုိးမဂၢဇင္း Colours Rainbow Magazine တြင္

ေဖာ္ျပပါရွိခဲ့ေသာ ၀တၳဳတုိျဖစ္ပါသည္။

အပြင့္ေပၚ အရြက္ဖံုးပါလို႔

by www.coloursrainbow.com on Thursday, 10 November 2011 at 19:31

 

“ပထမေတာ့ ဆရာနဲ႔တပည့္ ရိုးရိုးခင္မင္ၾက၊  

သံေယာဇဥ္တြယ္ၾကတယ္ ထင္မိတာ ျမရယ္၊

အရြယ္ခ်င္းကလည္း သားအဖ အရြယ္ေလ၊

ကြ်န္မလည္း ဘယ္ထင္မလဲ၊

ကိုၾကည္ေမာင္က ေကာင္မေလးကို

ေခၚေတာ့လည္း သမီးတဲ့၊ အခုလို

ဗိုက္ထြက္လာၿပီဆိုမွ သူတို႔အေၾကာင္းကို

ကၽြန္မ သိရေတာ့တာ၊

ကၽြန္မကိုယ္က အ,တာပါေလ”

မ်က္ရည္စက္လက္နဲ႔ ေျပာျပေနတဲ့ မခင္ေဝ စကားေတြကို နားေထာင္ရင္း မျမေသြး သက္ျပင္းခ်မိ တယ္။
မခင္ေဝ့ေယာက္်ား ကိုၾကည္ေမာင့္အသက္က ငါးဆယ္နီးေနပါၿပီ။ ကိုၾကည္ေမာင္က ကုမၸဏီတစ္ခုက မန္ေနဂ်ာပါ။ ကလ်ာဆိုတာ ကိုၾကည္ေမာင့္ရဲ့ ပီေအေခၚ စကၠထရီခၚ အနီးကပ္ေနရတဲ့ ကိုယ္ေရး အတြင္းေရးမွဴးေပါ့။ ေကာင္မေလးက ၂ဝ ေက်ာ္ရံုေလး။

ေဆာင္းလုလင္- ရင္ခြင္ေ၀းမွတ္စု (၀တၳဳတုိ)

ေဆာင္း လု လင္

ရင္ခြင္ေဝးမွတ္စု

တူကိုကိုင္ထားတဲ့ကၽြန္မလက္ေတြဟာတုန္လႈပ္ေနတယ္၊

သူကေတာ့ ႏွစ္ႏွစ္ခ်ိဳက္ခ်ိဳက္ အိပ္ေပ်ာ္လို႔ပါပဲ။ ကၽြန္မ ဆုံးျဖတ္ထားတဲ့အတိုင္း သူ႕ေခါင္းကို တူနဲ႔ထုခ်လိုက္ရမလား။

အိပ္ေပ်ာ္ေနသူတစ္ေယာက္ကို တစ္ဖက္သတ္အႏိုင္ယူၿပီး သတ္ပစ္ရမွာေတာ့ မတရားလွပါဘူး။ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္မသတ္ပစ္ ဖို႔ႀကံစည္ေနတဲ့သူက ကၽြန္မခင္ပြန္း၊ကၽြန္မေယာက္်ားျဖစ္ေနျပန္တယ္။

ကၽြန္မဟာ တုန္လႈပ္တဲ့လက္ေတြနဲ႔ တူႀကီးကိုကိုင္ရင္း ဇေဝဇဝါနဲ႔ စိတ္ေတြေခ်ာက္ခ်ားေနမိပါေတာ့တယ္။

ေနာက္ဆုံးေတာ့ နာက်ည္းစိတ္နဲ႔ေဒါသေတြကတြန္းပို႔ လို႔ ကၽြန္မဟာ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကို ႐ုတ္တရက္ခ်လိုက္ပါေတာ့တယ္။ သူ ကၽြန္မအေပၚမွာရက္စက္ခဲ့တာေတြမ်ားၿပီ။ ဒါကို ကၽြန္မ ဆက္သည္းမခံႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ဒီစိတ္ေဝဒနာေတြက႐ုန္းထြက္ဖို႔ဟာ တစ္နည္းပဲရွိေတာ့တယ္။ အဲဒါကေတာ့ သူ လူအျဖစ္အ သက္ဆက္ရွင္မေနဖို႔ပဲ။

စိတ္နာက်ည္းဖြယ္သူ႕လုပ္ရပ္ေတြကို ျပန္ေတြးမိေတာ့ ကၽြန္မရဲ႕ဆုံးျဖတ္ခ်က္ဟာ ပီျပင္သြားပါၿပီ။

ကၽြန္မဟာ တူကိုင္ထားတဲ့လက္ကိုေျမႇာက္လိုက္တယ္။

ေလးလံလွတဲ့တူႀကီးကို လက္ႏွစ္ဖက္အားစိုက္မရင္းက အိပ္ေနတဲ့ သူ႕ဦးေခါင္းကို မ်က္စိစုံမွိတ္လို႔ အားရပါးရထုခ်လိုက္ ပါေတာ့တယ္။

အို.. သူ ေအာ္ေတာင္မေအာ္ႏိုင္ေတာ့ပါလား။

ကၽြန္မေလ.. သူ႕ေခါင္းကို တူနဲ႔အဆက္မျပတ္ထုပစ္ လိုက္တယ္။ တစ္ခ်က္ၿပီးတစ္ခ်က္၊ တစ္ခ်က္ၿပီးတစ္ခ်က္၊ ဆက္ တိုက္-ဆက္တိုက္ပဲေပါ့။

အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့သူဟာ ဘယ္လိုမွေတာင္ မတုန္႔ျပန္ႏိုင္ခဲ့ ပါဘူး။ သူ႕ကိုယ္သူဘာျဖစ္သြားေတာင္ သိလိုက္ရဲ႕လားမသိ။

ေသြးေတြဟာ ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာျမင္မေကာင္းေအာင္ စီးက် ေနေတာ့တယ္။ ဦးေခါင္းခြံထဲက ဦးေႏွာက္ေတြဟာ ေဖြးကနဲထြက္ က်လာတယ္။

သုံးေလးခါေလာက္ ဆန္႔ငင္-ဆန္႔ငင္အေၾကာလိုက္ၿပီး ေနာက္မွာ ၿငိမ္သက္သြားပါေတာ့တယ္။

အို..သူေသၿပီေပါ့၊ ကၽြန္မခ်စ္တဲ့ေမာင္၊ ကၽြန္မရဲ႕ခင္ပြန္း၊ ကၽြန္မလင္၊ ခုေတာ့ .. သူေသသြားရွာၿပီ။

ကၽြန္မ ႐ႈိက္ႀကီးတငင္ငိုလိုက္မိတယ္။

သူေသသြားတဲ့အတြက္ ဝမ္းနည္းမိသလို၊ ဝမ္းလည္းသာ မိပါတယ္။ သူ အရင္လို တျခားမိန္းမေတြနဲ႔မ႐ႈပ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး ေလ။ ကၽြန္မကိုပစ္ၿပီး တျခားမိန္းမေတြေနာက္ကိုလိုက္မသြားႏိုင္ ေတာ့ဘူးေလ။ အိမ္မွန္မွန္ျပန္မလာတဲ့သူ႕ကို စိတ္ဆင္းရဲစြာနဲ႔ ေစာင့္ေမၽွာ္ေနရတဲ့အျဖစ္မ်ိဳး ကၽြန္မႀကဳံရမွာမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ ဒီအတြက္ ကၽြန္မဝမ္းသာရမွာေပါ့။

ေဆာင္းလုလင္ - တေစၦတစ္ေကာင္၏ဖြင့္ဟ၀န္ခံခ်က္ (၀တၳဳတုိ)

ေဆာင္းလုလင္

တေစၧတစ္ေကာင္၏ဖြင့္ဟဝန္ခံခ်က္

ယေန႔ည ၁၂နာရီအခ်ိန္ေလာက္တြင္ ကၽြန္မေသဆုံးသြားခဲ့ပါသည္။

ကၽြန္မသည္ ကၽြန္မခင္ပြန္းေရွ႕၌ သူ႕ကိုရန္ေတြ႕ရင္း ကၽြန္မ၏ ႏွလုံးေရာဂါအခံေၾကာင့္ ႏွလုံးေသြးေၾကာရပ္ကာ လဲက်ေသဆုံးခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ကၽြန္မေသဆုံးရပုံကို ကၽြန္မ ေကာင္းေကာင္းႀကီးမွတ္မိေနပါသည္။

ထို႔ေၾကာင့္လည္း ဤေနရာသို႔ေရာက္လာသည္တြင္ ကၽြန္မသည္ ကြယ္လြန္ၿပီးသူတစ္ေယာက္အေနျဖင့္ တမလြန္ေလာကတစ္ေနရာသို႔ေရာက္ ေနျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း နားလည္လိုက္ရသည္။

ကၽြန္မေရာက္လာခ်ိန္တြင္ အခန္းထဲ၌လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရွိေနၿပီးျဖစ္ေပ၏။ ထိုသူမ်ားမွာ ကၽြန္မကဲ့သို႔ပင္ ေလာေလာဆယ္ေသဆုံးၿပီး တမလြန္ေလာကေရာက္လာၾကသူမ်ားျဖစ္ေပ၏။ သူတို႔ထဲမွအခ်ိဳ႕သည္ သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ေသဆုံးမွန္းမသိၾကေသးပါ။

သူတို႔အားလုံး ရွစ္ေယာက္တိတိရွိေပသည္။ အခ်ိဳ႕က ၾကမ္းျပင္ေပၚတြင္ လဲေလ်ာင္းေနၾကကာ အခ်ိဳ႕က ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာပင္ထိုင္ေနၾက၏။ ခုံတန္းလ်ားေပၚတြင္ ဝင္ထိုင္ေနသူအခ်ိဳ႕လည္း ရွိေလသည္။

လူငယ္တစ္ေယာက္၏ကိုယ္ေပၚတြင္ ေသြးမ်ားျမင္မေကာင္းေအာင္ ဖုံးလႊမ္းေနသည္။

]ကၽြန္ေတာ္ဘယ္ေရာက္ေနတာလဲဟင္၊ ကၽြန္ေတာ္ဘာျဖစ္ေနတာလဲ}

ထိုလူငယ္က သူ႕ခႏၶာကိုယ္ေပၚမွေသြးမ်ားကိုငုံ႔ၾကည့္ရင္း နားမလည္ႏိုင္စြာေမးလိုက္ေလသည္။

]နင္ေသသြားၿပီေလ၊ နင္ေသလို႔ဒီေနရာေရာက္လာတာေပါ့}

ေဘးမွအဘြားအိုတစ္ဦးက ေျဖလိုက္ေလ၏။

]ဘာ-ေသၿပီ၊ ဟုတ္လား၊ ကၽြန္ေတာ္ေသၿပီ}

]ခက္လိုက္တာ၊ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေသလို႔ေသမွန္းေတာင္မသိဘူးကိုး}

]ဒါျဖင့္ ခင္ဗ်ားတို႔ကေရာဟင္၊ ခင္ဗ်ားတို႔က ဘာေတြလဲ}

]ငါတို႔လည္း ေသၿပီးသားလူေတြပဲ၊ တို႔အားလုံးဟာ ဒီေန႔မွာေသခဲ့ၾကတဲ့လူေတြပဲ}

]ဟင္ … ဒါျဖင့္ ဆိုင္ကယ္နဲ႔ကားနဲ႔တိုက္မိတုန္းက ကၽြန္ေတာ္ေသသြားတာေပါ့ေနာ္}

]နင္ဘယ္လိုေသခဲ့တယ္ဆိုတာေတာ့ ငါဘယ္သိမလဲေကာင္ေလး၊ နင့္ဟာနင္ျပန္စဥ္းစားေပါ့၊ ဟုတ္မွာပါ၊ နင့္ကိုယ္မွာ ေသြးေတြဒါေလာက္ထြက္ ေနတာ၊ နင္ အက္ဆီးဒင့္ျဖစ္ၿပီးေသတာပဲျဖစ္မွာေပါ့}

]ဟာ… }

ေကာင္ေလးသည္ သူ႕အေျခအေနကို ခုမွပင္နားလည္သြားေလ၏။

အခန္းထဲသို႔ေရာက္ေနေသာ လူအမ်ားစုမွာ အသက္ႀကီးရင့္သူမ်ားျဖစ္ေပ၏။ သူတို႔သည္ အသက္ႀကီးရင့္၍လည္းေကာင္း၊ ေရာဂါဘယေၾကာင့္ လည္းေကာင္း ေသဆုံးခဲ့ၾကသူမ်ားျဖစ္ဟန္တူေပသည္။ အေတာ္မ်ားမ်ားက သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ ေသဆုံးၿပီးမွန္း သိေနၾကေပ၏။

သိပၸံ၀တၳဳတုိ- ေဆာင္းလုလင္- ဂဏန္းျဂိဳဟ္

ေဆာင္းလုလင္

ဂဏန္းၿဂိဳဟ္

ကမၻာေပၚမွ ျမန္မာႏိုင္ငံသား ဦးေနလရတနာသည္ ဂဏန္းၿဂိဳဟ္တြင္ သံအမတ္ႀကီးအျဖစ္ သြားေရာက္ တာဝန္ ထမ္းေဆာင္ရန္ အေ႐ြးခ်ယ္ခံခဲ့ရ ေလ၏။

ဦးေနလရတနာသည္ အာကာသ ဆက္ဆံေရးဘာသာရပ္ျဖင့္ ဘြဲ႕ရထားသူတစ္ဦးျဖစ္ေပသည္။ သူသည္ ႏိုင္ငံျခားေရးရာ ဌာနတြင္ အလုပ္ဝင္လုပ္ခဲ့ရာ မိခင္ႏိုင္ငံျဖစ္ေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံက သံအမတ္အျဖစ္ျဖင့္ ဥေရာပ ႏိုင္ငံႏွစ္ခုသို႔ ေစလႊတ္ျခင္း ခံခဲ့ရေလသည္။

ဦးေနလရတနာ၏ သံတမန္ပညာရပ္မ်ားကို အကဲခတ္မိေသာ ကုလသမဂၢအဖြဲ႕ႀကီးသည္ စၾက၀ဠာလုံးဆိုင္ရာ သံတမန္ေရးရာဌာနသို႔ ေခၚယူ ခဲ့ေပသည္။ ကမၻာႀကီးသည္ ယခုကာလတြင္ ေနစၾက၀ဠာအတြင္းရွိ သက္ရွိ မ်ားေနထိုင္ေသာ ၿဂိဳဟ္မ်ားႏွင့္ ဆက္သြယ္ဆက္ဆံမႈမ်ားရွိေနၿပီျဖစ္ရာ ထုံးစံအတိုင္း ကမၻာႏွင့္ဆက္သြယ္ေသာ ၿဂိဳဟ္မ်ားသို႔ သံတမန္ မ်ား ေစလႊတ္လ်က္ ရွိေပသည္။ ကမၻာေပၚ၌လည္း ၿဂိဳဟ္အသီးသီးမွ ၎တို႔ၿဂိဳဟ္ဆိုင္ရာ သံအမတ္မ်ား လာေရာက္တာဝန္ ထမ္းေဆာင္လ်က္ ရွိၾကေပသည္။

ဦးေနလရတနာသည္ အသက္ ၄၀ အ႐ြယ္တြင္ ကမၻာ့အဆင့္၌ သူေကာင္းျပဳခံရသည့္အတြက္ ဝမ္းေျမာက္ဂုဏ္ယူလ်က္ ရွိေပသည္။

သို႔ရာတြင္ အျခားေသာၿဂိဳဟ္တစ္ခုတြင္ ႏွစ္ရွည္လမ်ား သြားေရာက္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ရမည့္အတြက္ေတာ့ အနည္းငယ္ စိတ္လႈပ္ရွားမိေပသည္။ သူသည္ ကမၻာမွအပျဖစ္ေသာၿဂိဳဟ္မ်ားသို႔ ေလ့လာေရးခရီးအျဖစ္သာ ေခတၱ ခဏ သြားေရာက္ဖူးေပသည္။

သူ သြားေရာက္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ရမည့္ ဂဏန္းၿဂိဳဟ္ႏွင့္ ပတ္ သက္၍ ေလ့လာၾကည့္ရာ ဂဏန္းၿဂိဳဟ္တြင္ ေနထိုင္ၾကေသာ သက္ရွိမ်ားမွာ ကမၻာ့လူသားမ်ားအတိုင္း ေျခႏွစ္ဖက္၊ လက္ႏွစ္ဖက္ရွိေသာ လူသားမ်ား ျဖစ္ေၾကာင္း သိလိုက္ရသည့္အတြက္ စိတ္သက္သာရာရသြားေလ၏။

စၾက၀ဠာအတြင္းရွိ ၿဂိဳဟ္မ်ားမွ သက္ရွိမ်ားမွာ အားလုံးလူ၏ အသြင္သၭဏာန္မ်ိဳး ရွိၾကသည္မဟုတ္ေပ။ လက္ေလးဖက္ရွိေသာ လူမ်ား၊ အေတာင္ပံပါေသာလူမ်ား၊ ဦးခ်ိဳပါေသာ လူမ်ား၊ တိရစၧာန္ကဲ့သို႔ အၿမီးပါသည့္ လူမ်ား စသည္ျဖင့္ သူ႕ေရေျမေဒသအတိုင္း ပုံစံအသြယ္သြယ္ ရွိၾကေပသည္။ အ႐ြယ္အစားတြင္လည္း အရပ္တစ္ေပေလာက္ရွိသည့္ ၿဂိဳဟ္သားမ်ိဳးရွိသလို၊ ေပႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ျမင့္သည့္ ၿဂိဳဟ္သားမ်ားလည္း ရွိၾကေပ၏။ သူ တာဝန္ ထမ္းေဆာင္ရမည့္ ဂဏန္းၿဂိဳဟ္မွ လူသားမ်ားကေတာ့ လူႏွင့္ပုံစံ တစ္သေဝ မတိမ္း တူညီ႐ုံမက အရပ္အေမာင္းမွာလည္း ကမၻာသားမ်ားကဲ့သို႔ ငါးေပႏွင့္ ေျခာက္ေပဝန္းက်င္ ရွိသည္ဆို၍ ေတာ္ေပေသး၏။

ဦးေနလရတနာသည္ စာအုပ္စာတမ္းမ်ားတြင္ ရွာေဖြဖတ္႐ႈ၍ လည္းေကာင္း၊ ဂဏန္းၿဂိဳဟ္ကိုေရာက္ဖူးသည့္ လူမ်ားကို ဆက္သြယ္ေမးျမန္း ၍ လည္းေကာင္း ဂဏန္းၿဂိဳဟ္အေၾကာင္း ဗဟုသုတမ်ားကို ရွာေဖြဆည္းပူး ထားရေလသည္။

x x x x x x x

အမွန္ေတာ့ ဂဏန္းၿဂိဳဟ္ဆိုသည္မွာ အျခားေသာၿဂိဳဟ္မ်ားမွ ၎ ၿဂိဳဟ္ကို ေခၚေဝၚသမုတ္ၾကေသာနာမည္ပင္ ျဖစ္သည္။ ဂဏန္းၿဂိဳဟ္တြင္ ေနထိုင္ၾကေသာ လူသားမ်ားသည္ သူတို႔ၿဂိဳဟ္ကို နာမည္မွည့္ေခၚထားျခင္း မရွိၾကေခ်။

ေဆာင္းလုလင္၏၀တၳဳတုိ- ဒြိဟ

ေဆာင္းလုလင္

ဒြိဟ

         တစ္ရပ္ကြက္လုံးက ႐ြံ႕ရွာစက္ဆုပ္မုန္းတီးေနသည့္ အ႐ူးမတစ္ေယာက္ကို ကားတစ္စင္းက တိုက္သြားခဲ့ရာ ေနရာတြင္ပင္ ပြဲခ်င္းၿပီး ေသဆုံးခဲ့ပါသည္။

အ႐ူးမကို ကားျဖင့္တိုက္မိသည့္အခ်ိန္က ထိုေနရာတြင္ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေယာက္တည္း ရွိေန သည္။ ေႏြေန႔လည္ခင္း မြန္းတည့္အပူခ်ိန္ျပင္းခ်ိန္မို႔ လမ္းေပၚ၌ လူအသြားအလာက်ဲပါးေနခ်ိန္ျဖစ္သည္။

ကၽြန္ေတာ္သာ လမ္းထိပ္တြင္ ကြမ္းယာထြက္ဝယ္ရင္းမွ ကြမ္းဝယ္ၿပီး ျပန္အလာမွာ ထိုျမင္ကြင္းကိုျမင္လိုက္ရျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ကၽြန္ေတာ္ကြမ္းသြားအဝယ္မွာ အ႐ူးမက တစ္ဖက္ပလက္ေဖာင္းေနပူက်ဲက်ဲေအာက္တြင္ ထုံးစံအတိုင္း အယုတၳ၊ အနတၳ အဆဲေပါင္းစုံျဖင့္ ဆဲဆိုေအာ္ဟစ္ေနခဲ့သည္။ ညစ္ညမ္းေသာစကားလုံးမ်ားကို ထည့္သြင္းေရ႐ြတ္ေနခဲ့သည္။ ကၽြန္ေတာ့္အဖို႔ ေန႔စဥ္ၾကားေနက်ျမင္ေနက်အျဖစ္မို႔

မသိက်ိဳးကၽြန္ျပဳကာ လမ္းထိပ္ကကြမ္းယာဆိုင္ကိုထြက္လာခဲ့သည္။

ကြမ္းယာဆိုင္မွာ ဆယ္မိနစ္ေလာက္ၾကာခဲ့၏။

ကြမ္းဝယ္ၿပီးျပန္အလာတြင္ အ႐ူးမသည္ တစ္ဖက္ပလက္ေဖာင္းမွ လမ္း၏သည္ဖက္ကို ကတၳရာလမ္းမႀကီးအတိုင္း ေထာင့္ျဖတ္ေျပးကူး လာသည္။

ဂ်စ္ကားတစ္စီးက ေတာင္ဖက္မွေျမာက္ဖက္သို႔ အရွိန္ျပင္းစြာ ေမာင္းလာသည္။ ရွင္းလင္းေနေသာကတၳရာလမ္းမႀကီးတြင္ စိတ္ခ်လက္ခ် အရွိန္ျမႇင့္၍ ေမာင္းလာခဲ့ပုံရပါသည္။

တစ္ဖက္က ႐ုတ္တရက္ လမ္းေပၚေျပးထြက္လာေသာအ႐ူးမႏွင့္ အရွိန္ျပင္းစြာေမာင္းလာေသာ ဂ်စ္ကားတို႔သည္ လမ္းအလည္မွာဆုံလိုက္ ၾက၏။

အ႐ူးမ ေရွာင္ခ်ိန္မရလိုက္သလို၊ ကားသည္လည္း အရွိန္ကိုထိမ္းလို႔မရလိုက္ေခ်။

ကားႏွင့္အ႐ူးမ ျပင္းထန္စြာတိုက္မိသည္။

အ႐ူးမထံမွ စူးရွေသာေအာ္သံတစ္ခ်က္သာထြက္လာသည္။ အ႐ူးမကိုယ္သည္

အရွိန္ျဖင့္လြင့္ထြက္သြားကာ.. သူကူးလာေသာ တစ္ဖက္ ပလက္ေဖာင္းအထိေရာက္သြားၿပီး

ပလက္ေဖာင္းႏွင့္ျပင္းထန္စြာ႐ိုက္မိကာ ၿငိမ္သက္သြားေလသည္။

ဂ်စ္ကားသည္ ဘရိတ္ကိုေဆာင့္နင္းလိုက္ေသာေၾကာင့္ ကၽြီ.. ကနဲျမည္ကာ ေခတၳတုံ႔ရပ္သြား၏။

သို႔ေသာ္- ကားသမားသည္ ခ်က္ခ်င္း လီဗာကိုျပန္တင္ကာ အရွိန္ျပင္းစြာေမာင္းထြက္ေျပးေတာ့သည္။ တည့္တည့္ေမာင္းမေျပးပဲ ေရွ႕လမ္းခ်ိဳးတြင္ ဘယ္ဖက္သို႔ ခ်ိဳးေကြ႕သြားေလ၏။

အျဖစ္အပ်က္မွာ စကၠန္႔ပိုင္းအတြင္း ျဖစ္သြားျခင္းျဖစ္ေလသည္။

ကၽြန္ေတာ္က တိုက္သြားေသာကားနံပါတ္ကိုမွတ္ဖို႔ သတိရခ်ိန္တြင္ ကားက  ျမင္ကြင္း ထဲမွ ေပ်ာက္သြားေလၿပီ။ ကားနံပါတ္ကို လွမ္းဖတ္လို႔ မရေတာ့ေပ။

+ + + + + + + + +

ကားတိုက္သံေၾကာင့္ လမ္းထဲရွိအိမ္မ်ားမွ လူေတြေျပးထြက္လာၾကသည္။

ကားတိုက္မႈျဖစ္သည္မွာ အ႐ူးမ၏အိမ္ေရွ႕တည့္တည့္တြင္ျဖစ္သည္မို႔ အ႐ူးမအိမ္ထဲမွ လူကုန္ေျပးထြက္လာေလ၏။

]]အမေလး- ေဒလီယာရဲ႕}}

အ႐ူးမ၏မိခင္က သူ႕သမီးျဖစ္အင္ကိုၾကည့္ၿပီး ေအာ္ငိုလိုက္သည္။ အ႐ူးမအမည္မွာ ]]ေဒလီယာ}}ျဖစ္ပါသည္။ ေဒလီယာ့မိသားစုက အေလာင္းရွိေနသည့္ လမ္းတစ္ဖက္ကို ကူးေျပးသြားၾကသည္။

ေဆာင္းလုလင္ - ျဂိဳဟ္ပူ (သိပၸံ၀တၳဳတုိ)

ေဆာင္းလုလင္

ၿဂိဳဟ္ပူ

  

ကၽြႏ္ုပ္တို႔မွီတင္းေနထိုင္ရာၿဂိဳဟ္ကမၻာမွာ အလြန္တရာသာယာလွပ၍ ေနခ်င္စဖြယ္အတိၿပီးေသာ ေလာကတစ္ခုျဖစ္ေပ သည္။ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ၿဂိဳဟ္သည္ ေမတၱာတရားထြန္းကားသည့္ ၿဂိဳဟ္တစ္လုံးျဖစ္သည္ႏွင့္အမၽွ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ၿဂိဳဟ္တြင္ မွီတင္းေနထိုင္ၾကသည့္ သက္ရွိအားလုံးတို႔သည္ တစ္ဦးႏွင့္ တစ္ဦး ခ်စ္ခင္ စည္းလုံးစြာ ေနထိုင္ၾကေပ၏။ ကၽြႏ္ုပ္တို႔သည္ တရားဓမၼ ေပ်ာ္ေမြ႕သူမ်ားျဖစ္ၿပီး သက္ရွိအားလုံးတို႔မွာ တရားသေဘာကို နားလည္ လက္ခံသူမ်ားလည္း ျဖစ္ေပ သည္။

ကၽြႏ္ုပ္တို႔ၿဂိဳဟ္၌ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟဆိုေသာ အဘိဇၩာမ်ား မရွိပါေခ်။ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး မနာလိုမုန္းတီးမႈ၊ တုၿပိဳင္မႈမ်ားလည္း ကင္းရွင္းကာ ၿဂိဳဟ္သားအားလုံးတို႔သည္ ေအးခ်မ္းၿငိမ္သက္စြာ ေနထိုင္ၾကေပ၏။

ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟတရားမ်ားလည္း ေပါက္ပြားရန္ မျဖစ္ႏိုင္ ေခ်။ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ၿဂိဳဟ္၌ စားေသာက္စရာမ်ားကို ေျမပေဒသာပင္မွ သီးပြင့္သည့္ အတြက္ အလၽွံပယ္ စားသုံးႏိုင္ေပ၏။ မည္သူမၽွ အစားအေသာက္အတြက္ ေသာကဗ်ာပါဒ ျဖစ္စရာမလိုေခ်။ အစားအစာကို ႐ုန္းကန္လႈပ္ရွား ရွာေဖြရန္ လည္းမလို၊ သူ႕ထက္ငါဦး လုယက္ယူငင္ရန္လည္း မလိုအပ္ပါေခ်။ အခ်ဳပ္ အားျဖင့္ဆိုေသာ္ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ၿဂိဳဟ္သည္ ကိစၥမ်ားေျမာင္ျခင္းမရွိဘဲ စားခ်ိန္တန္ စား၍ အိပ္ခ်ိန္တန္ အိပ္ကာ တရားဓမၼျဖင့္ထုံမြမ္းသည့္ ေအးခ်မ္းၿငိမ္သက္ ေသာ ၿဂိဳဟ္တစ္ခုျဖစ္ေပ သည္။

ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟမ်ား၊ ဂုဏ္တုဂုဏ္ၿပိဳင္မ်ား ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ၿဂိဳဟ္တြင္ မရွိပါ။

စင္စစ္ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟဆိုသည့္ စကားလုံးမ်ားပင္ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ၿဂိဳဟ္၌ ယခင္ကမၾကားဖူးခဲ့ပါေပ။

ကၽြႏ္ုပ္တို႔ၿဂိဳဟ္ေပၚသို႔ ထိုလူတစ္သိုက္ ေရာက္ရွိလာသည့္အခါမွပင္ သက္ရွိေလာက၌ မေကာင္းမႈဒုစ႐ိုက္ မ်ား၊ ေသာကဗ်ာပါဒမ်ား၊ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟမ်ား၊ လိမ္ညာလွည့္ဖ်ား မႈ၊ ေဖာက္လြဲေဖာက္ျပန္ျပဳမႈဆိုသည့္ ေၾကာက္မက္ဖြယ္အရာမ်ား ရွိေနသည္ကို သံေဝဂရစြာ သိရွိလာရျခင္းျဖစ္ပါ၏။

ကၽြႏ္ုပ္တို႔ၿဂိဳဟ္သည္ ဤစၾက၀ဠာအနႏၲထဲ၌ သာယာလွပဆုံးႏွင့္ ေအးခ်မ္းၿငိမ္သက္ဆုံး ၿဂိဳဟ္တစ္ခုျဖစ္ေၾကာင္းကို ကၽြႏ္ုပ္တို႔ကိုယ္တိုင္ပင္ ယခင္က မသိရွိခဲ့ေခ်။ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ၿဂိဳဟ္သားမ်ားသည္လည္း ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟကင္းရွင္းသည့္ သူေတာ္စင္မ်ားျဖစ္ေၾကာင္း ယခင္ကမသိရွိခဲ့။

ေဆာင္းလုလင္- ပြင့္ဦးေႀကြမွျဖင့္ကြယ္ (သိပၸံ၀တၳဳတုိ)

ေဆာင္းလုလင္

ပြင့္ဦးေႂကြမွျဖင့္ကြယ္

သိပၸံ၀တၳဳတို

ေနမင္းအေနာ္ရထာသည္ သကၠရာဇ္ ၅၃၄၈ ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၁၃ ရက္ျဖစ္ေသာ သူ႕ေမြးေန႔တြင္ အခ်စ္ကို စတင္ေတြ႕ရွိခဲ့ေလသည္။

၅၃၄၈ ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၁၃ ရက္ေန႔မွာ သူ၏အသက္ ၁၉ ႏွစ္ျပည့္ ေမြးေန႔ျဖစ္ပါ၏။

ေနမင္းအေနာ္ရထာသည္ သူ၏ေမြးေန႔ညတြင္ ကြန္ပ်ဴတာကို အသုံး ျပဳကာ အင္တာနက္မွတစ္ဆင့္ စၾက၀ဠာအတြင္း လႊင့္ထုတ္ထားသည့္ အခ်က္ အလက္မ်ားကို ခလုတ္တစ္ခုၿပီးတစ္ခုႏွိပ္ကာ ေလၽွာက္ၾကည့္ေနမိသည္။ ေနမင္းအေနာ္ရထာတို႔ လူျဖစ္လာေသာကာလတြင္ ေနစၾက၀ဠာအတြင္းရွိ ၿဂိဳဟ္မ်ားမွ သက္ရွိမ်ားေနထိုင္ႏိုင္သည့္ ၿဂိဳဟ္မ်ားအားလုံး တစ္ခုႏွင့္တစ္ခု ဆက္သြယ္မိကာ ကူးသန္းသြားလာမႈမ်ား ရွိေနၾကေပၿပီ။ ေနမင္းအေနာ္ရထာ ၏ဖခင္ ဦးသိန္းသန္းကုေဋခ်ီ ဆိုလၽွင္ ၾကာသပေတးၿဂိဳဟ္ႏွင့္ အသြားအျပန္ ကုန္ကူးသန္းေရာင္းဝယ္ေနသူတစ္ဦး ျဖစ္သည္။ မိခင္ျဖစ္သူ ေဒၚ႐ႊန္းတင့္ က်က္သေရမွာလည္း အဂၤါၿဂိဳဟ္ရွိ စၾက၀ဠာလုံးဆိုင္ရာ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းမွ စၾက၀ဠာဇီ၀ေဗဒပညာရပ္ျဖင့္ ဘြဲ႕ရထားသူတစ္ဦး ျဖစ္သည္။

ေဆာင္းလုလင္- ၀ယ္သူ႔အမွား (သိပၸံ၀တၳဳတုိ)

ေဆာင္းလုလင္

ဝယ္သူ႕အမွား

(သိပၸံ၀တၳဳတုိ)

စၾက၀ဠာလုံးဆိုင္ရာ ေရာင္းဝယ္ေဖာက္ကားမႈကုမၸဏီႀကီး တစ္ခု ျဖစ္သည့္ ]ခန္႔ညားထည္ဝါ} ကုမၸဏီသို႔ ပစၥည္း မွာ ယူေသာ အမွာစာတစ္ခု ေရာက္ရွိ လာေလသည္။ သုံး႐ိုးသုံးစဥ္မို႔သာ အမွာစာဟု သုံးႏႈန္းလိုက္ရေသာ္လည္း တကယ္ေတာ့ စာတစ္ေစာင္အျဖစ္ အမွာေရာက္လာျခင္း မဟုတ္ပါေပ။ ေနစၾက၀ဠာတစ္ခြင္လုံးကို လႊင့္ထုတ္ဆက္သြယ္ထားသည့္ အင္တာနက္မွ တစ္ဆင့္ တစ္ဖက္မွ မွာယူသူကိုယ္တိုင္က သူ႕႐ုပ္ပုံျဖင့္ထုတ္လႊင့္ကာ စကား ေျပာဆို ဆက္သြယ္၍မွာၾကားျခင္းပင္ျဖစ္ပါ၏။

အသက္ငါးဆယ္အ႐ြယ္ရွိ ခန္႔ညားထည္ဝါကုမၸဏီပိုင္ရွင္ ဦးခန္႔ညားထယ္ဝါ သည္ အင္တာနက္ကိုဖြင့္ၾကည့္ရာမွ ယေန႔ဝင္ေရာက္လာေသာ အမွာကို ေတြ႕လိုက္ ရျခင္း ျဖစ္ေလသည္။

ဦးခန္႔ညားထည္ဝါသည္ အထည္စက္႐ုံတစ္ခု တည္ေထာင္ထားၿပီး သူ၏ စက္႐ုံမွထုတ္လုပ္ေသာ အထည္စမ်ားႏွင့္ ဒီဇိုင္းဆန္းေသာအစမ်ား၊ အသင့္ခ်ဳပ္ၿပီး အဝတ္အထည္မ်ားကို ေနစၾက၀ဠာအတြင္းရွိ ၿဂိဳဟ္မ်ားအထိ ျဖန္႔ခ်ိေရာင္းခ်လ်က္ ရွိေပသည္။ သက္ရွိသတၱဝါမ်ား မွီတင္းေနထိုင္ႏိုင္သည့္ ေနစၾက၀ဠာအတြင္းရွိ ၿဂိဳဟ္မ်ားမွ သက္ရွိအေတာ္မ်ားမ်ားသည္ ခန္႔ညားထည္ဝါကုမၸဏီထုတ္ အဝတ္ အထည္မ်ားကို မွာယူဝတ္ဆင္လ်က္ ရွိေပ၏။ ခန္႔ညားထည္ဝါကုမၸဏီသည္ စၾက၀ဠာ လုံးဆိုင္ရာ ေရာင္းဝယ္ေဖာက္ကားမႈ ကုမၸဏီႀကီး} တစ္ခုအျဖစ္ ေအာင္ျမင္လ်က္ရွိ ေလသည္။

သို႔ေသာ္ ယေန႔အမွာေရာက္လာေသာ ၿဂိဳဟ္၏အမည္ကို ဦးခန္႔ညား ထည္ဝါသည္ ယခင္က တစ္ႀကိမ္မၽွ မၾကားခဲ့ဖူးေသးေခ်။ ၿဂိဳဟ္အမည္က ဆန္းသည္။ ပစၥည္းမွာယူေသာသူ၏ အသံထြက္အရ ]]ဃလုံးဃလုၿဂိဳဟ္}}ဟု သိရသည္။ ဃလုံးဃလုၿဂိဳဟ္သည္ မည္သည့္ေနရာတြင္ရွိ၍ ကမၻာမွ မည္မၽွ ေဝးကြာေၾကာင္း ဦးခန္႔ညားထည္ဝါ မသိေပ။

ကြန္ပ်ဴတာ၏ ေမာ္နီတာျမင္ကြင္းေပၚတြင္ ဃလုံးဃလုၿဂိဳဟ္ေပၚမွ ပစၥည္းမွာယူေသာ ပုဂၢိဳလ္ႀကီး၏ပုံေပၚေနကာ ထိုၿဂိဳဟ္သားႀကီးက သူလိုခ်င္ ေသာ ပစၥည္းကို စကားျဖင့္ေျပာကာ မွာၾကားလ်က္ရွိေပ၏။